کارل پوپر: منطق اکتشاف علمی

شاید برخی ایده‌های کارل پوپر در منطقِ اکتشاف علمی ایده‌هایی آشنا باشند؛ برای مثال، ایده‌ی ابطال‌پذیری به‌عنوانِ مشخصه‌ی علم، ایده‌ی رشدِ غیراستقرایی معرفت، و این ایده که حتی بهترین معرفت علمیِ ما خطاپذیر است … با این حال، متمایزترین جنبه‌ی رویکردِ پوپر به معرفت‌شناسی و فلسفه‌ی علم در منطق اکتشاف علمی‌ احتمالاً هنوز ناشناخته است، زیرا افراد این کتاب را با انتظاراتی که سنت تجربه‌گرایی در معرفت‌شناسی و فلسفه‌ی علم پدید آورده است، مطالعه می‌کنند. اما در کتابِ پوپر چیزی حقیقتاً متمایز وجود دارد. هرچند پوپر تبیینی از علم تجربی عرضه می‌کند، او به هیچ معنای متعارفی تجربه‌گرا نیست. به‌علاوه، هرچند اندیشه‌ی کانت تأثیراتی مهم بر کتاب پوپر گذاشته است، او کانتی هم نیست. افزون بر این، پوپر نه تنها بسیاری از انتقاداتِ مطرح‌شده به کتابش را پیش‌بینی کرده بود، بلکه برخی از متمایزترین خصوصیاتِ معرفت‌شناسیِ او مبتنی بر نوعِ پاسخی هستند که او به این مسائل می‌دهد.

این کتاب بخشی از مجموعه‌ای‌ با عنوان «متون محوری فلسفه» است که بناست با توضیحاتی کوتاه و روشن، گرچه نه‌ ابتدایی، مهم‌ترین آثار تاریخ فلسفه را به خوانندگان معرفی و آن‌ها را برای مواجهه با خود این متون آماده و ترغیب کند.

 

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “کارل پوپر: منطق اکتشاف علمی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *